Hit enter after type your search item

“JUDENFREİ” ALMANYA ?

/

Yazar: Özgür Kılıç

A. Genel Olarak

Irkçılığın tarihteki izdüşümlerine baktığımızda onun aslında ortadan kaybolmadığını, belli zamanlarda sadece görünmez olduğunu yahut şekil değiştirdiğini söyleyebiliriz. Özellikle aydınlanma düşüncesinin bileşeni olan modernlik- modernite, söz konusu ırkçılık kavramını başka boyutlara taşımış, belki de istediği gibi yönlendirmiştir. Irkçılık düşüncesi ne zaman eyleme dönüşse modern devletin yapısı, yazılı kuralları ve bir bütün olarak bürokrasi araç haline gelmiştir.[1]

Zygmunt Bauman Holocaust’un gerçekleşmesinde bürokrasinin etkisini şu cümlelerle ifade etmiştir:

“Modern bürokrasinin ve onun emrindeki beceri ve teknolojilerin ve içdüzenindeki bilimsel ilkelerin karışmadığı birçok kitle kırımları, pogromlar, toplu cinayetler, gerçekte soykırımdan pek farklı olmayan vakalar biliyoruz. Oysa belli ki Holokaust böyle bir bürokrasi olmaksızın düşünülemezdi.”[2]

Sahiden Nürnberg yargılamaları esnasında Nazi yetkilileri savunma yaparken verilen emirleri yerine getirdiklerinden bahsettiler ve böylece bizlere bürokrasi denen mekanizmayı somut şekilde gösterdiler. Ne de olsa bahse konu bürokrasi verilen emrin sorgulanmadan, direkt uygulanmasına neden olur.[3] Ancak mahkeme aynı kanaatte değildi. Mahkemenin kanaati T.C. Anayasası’nda da kendine yer buldu: m.137’de ifade edildiği üzere konusu suç teşkil eden bir emir hiçbir surette yerine getirilemez.

B. Antisemitizm

“Horkheimer, Adorno ve arkadaşları, Alman faşizminden kaçıp ABD’ye gittiler. Orada, Yahudi düşmanlığı üzerine araştırma yaptılar ve ABD’deki düşmanlığın daha yaygın olduğunu gördüler. Oysa aynı ABD halkı, aynı zamanda faşizme karşı savaşıyordu.”[4]

 Kavramın kapsayıcılığı ve niteliği konusunda çeşitli tartışmalar olsa da Antisemitizm, Yahudilere duyulan nefreti, onları zararlı, yabancı bir grup olarak gören anlayışı ve bu anlayışın fiili sonuçlarını ifade eder.[5]

Antisemitizmin oluşmasındaki en büyük etken şüphesiz Yahudileri toplumdan ayırma, soyutlama çabasıdır. Buna ötekileştirme de denilebilir. Ötekileştirme, “otorite tarafından yok sayılan insanlara uygulanan bir süreçtir.”[6] Bu kapsamda ötekileştirmeyi, dışlama, hor görme gibi davranışlarla bir bütün olarak ele almak gerekir.[7]

C. Judenfrei- Judenrein Almanya Gayesi

“Irkçılık, eğer koşullar el verirse, rahatsız edici kategorinin, rahatsız ettiği grubun ülkesinden çıkarılmasını ister. Koşulların buna el vermediği durumlardaysa ırkçılık, rahatsız edici kategorinin fiziksel olarak yok edilmesini ister.”[8]

Nazi yönetimi Yahudileri ülkeden uzaklaştırmak için çeşitli planlar yapıyordu. Örneğin Yahudilerin sınır dışı edilmesi fikri ortaya çıktı.[9] Ancak bu gibi planlar sonuca ulaşma konusunda verimsiz olabilirdi, istenilenden daha geç sürede sonuç doğurabilir veya hiç sonuç doğurmayabilirdi. O halde kesin çözüm (endlösung) gerekliydi. Kesin çözüm olarak fiziksel yok etme seçildi. Soykırımın işlerliği ise etkili bir planlama, teknolojiden ve bilimden faydalanma, ekonomi planlaması ve bürokraside sıkı iş birliğiyle mümkündü.[10] Dikkat edilirse bu plan modernitenin kendini bulduğu akılcılık çerçevesinde oluşturulmuştu.

Gerçekten de Nazi yönetiminin “Judenfrei Almanya (Yahudilerin olmadığı Almanya)” gayesi özünde bir soykırım içermekteydi. Bu soykırım mükemmel işleyen bir sistem ile mümkün olabilirdi. Bunun yanında soykırımlarda kullanılan metotlar ise modernliğin araçsal işlevini özetler niteliktedir.

D. Bilim Perdesinin Ardı

Toplama kamplarındaki insanlar üzerinde gerçekleştirilen insanlık dışı bilimsel çalışmalar[11] zihinlere silinmeyecek şekilde kazınmış olacak ki bu konuyla ilgili hala eserler yayınlanmakta, incelemeler yapılmaktadır.

Bürokrasi ve hukuk ile meşruiyet kazanan bu insanlık dışı uygulamalar Tıp biliminin çatısı altında devamlılık göstermiştir. Bu durumu fırsat bilen dönemin önemli doktorlarından Josef Mengele, insani hiçbir yönü olmayan çeşitli deneyler gerçekleştirmiştir.[12] İkizler üzerinde gerçekleştirdiği deneyler ve bulaşıcı hastalıkların farklı ırklara etkisini belirlemek için Romanlar üzerinde yaptığı deneyler Mengele’nin çalışmalarına örnek olarak verilebilir.[13] Mengele yaptığı bu deneylerin karşılığında ise “Ölüm Meleği” unvanını aldı.

E. Nürnberg

İkinci Dünya Savaşı son bulduğunda deyim yerindeyse savaşın faturasının kimlere kesileceği sorunu gündemi meşgul etmeye başladı. Bir mahkeme kurulmasına karar verildi. Mahkemenin kurulacağı yer ise Nürnberg’di.

Nürnberg, Nasyonel Sosyalist Alman İşçi Partisi’nin en gösterişli mitinglerine yıllarca ev sahipliği yapan tarihi bir şehirdi.[14] Nürnberg’deki mitingler 1923’ten başlayarak, 1938 yılına kadar aralıksız sürmüş ve 1939’da başlayan İkinci Dünya Savaşı ile fiili olarak son bulmuştu.[15] Bu açıdan Nürnberg Naziler için son derece önemlidir.

Cinayet, işkence, kitlesel imha gibi birçok suç kapsamında yargılama yapılacak[16] ve bu yargılama Nazilerin en önemli şehri olan, güç gösterisi niteliğinde mitinglerin düzenlendiği Nürnberg’de gerçekleşecekti.

“Müttefikler, Hitler’e bir cevap veriyorlardı sanki.”[17]

Bu makalede yer alan fikirler yazara aittir ve Case’in editöryel politikasını yansıtmayabilir.
Bu yazı ilk kez 2 Temmuz 2021’de yayımlanmıştır.

Kaynakça

Bauman, Zygmunt. Modernite ve Holokaust. İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım, 2016.

Çakı, Caner. «Mitinglerin Propagandadaki Rolü: Nürnberg Mitingleri’ne Ait Fotoğrafların Göstergebilimsel Analizi.» Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 2018: 59-79.

Güneş, Mehtap. «TÜRKİYE’DE SİYASAL DERGİLERDE IRKÇI-AYRIMCI SÖYLEMLER.» Yüksek Lisans Tezi. Ankara, 2013.

Saygılı, Abdurrahman. Holocaust, Soykırım ve İnsanlığa Karşı Suç Üzerine Düşünceler. Ankara: İmaj Yayınevi, 2018.

Sönmez Selçuk, Senem. «Postmodern Dönemde Farklılığın Kutsanması ve Toplumun Parçacıllaştırılması: “Öteki” ve “Ötekileştirme”.» Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 2012: 87.

United States Holocaust Memorial Museum. «Nazi Tıbbi Deneyleri.» United States Holocaust Memorial Museum. tarih yok. https://encyclopedia.ushmm.org/content/tr/article/nazi-medical-experiments (erişildi: Haziran 20, 2021).

Vassaf, Gündüz. Cehenneme Övgü, Gündelik Hayatta Totalitarizm. İstanbul: İletişim Yayınları, 2021.

DİPNOTLAR

[1] (Bauman, 41)

[2] (Bauman, 46)

[3] (Saygılı, 34)

[4] (Vassaf, 57)

[5] (Bauman, 67)

[6] (Güneş, 39)

[7] (Sönmez Selçuk, 87)

[8] (Bauman, 109)

[9] (Bauman, 43)

[10] (Bauman, 45)

[11] Ayrıntılı bilgi için bkz. https://encyclopedia.ushmm.org/content/tr/article/nazi-medical-experiments

[12] (Saygılı, 24)

[13] Ayrıntılı bilgi için bkz. https://encyclopedia.ushmm.org/content/tr/article/nazi-medical-experiments

[14] (Saygılı, 28)

[15] (Çakı, 61)

[16] (Saygılı, 30)

[17] (Saygılı, 29)

This div height required for enabling the sticky sidebar